INTERVIEW

'WIJ WILLEN ONZE VASTE PLEK OP HET WATERLOOPLEIN TERUG'

Crispijn en Rozemarijn zijn marktondernemers

Crispijn en Rozemarijn Geus-Tromp staan al elf jaar op het Waterlooplein in Amsterdam. En als het aan hen ligt nog veel meer jaren, maar wèl op hun vaste plek!

Ze zijn blij dat de Waterloopleinmarkt weer draait, na een lockdown van vier wintermaanden is het sinds maart weer een komen en gaan van Amsterdammers en toeristen op de Waterloopleinmarkt in onze hoofdstad. Als het aan marktondernemers Rozemarijn en Crispijn ligt nog heel veel jaren én het liefst straks ook weer op hun oude en vertrouwde plek op het plein. FNV Zelfstandigen maakt zich er hard voor dat de Waterloopleinondernemers, na de verbouwing van de Stopera en het plein, weer terug kunnen naar hun eigen plek, met evenveel ruimte als voorheen.

Het piept en kraakt sinds een jaar op het Waterlooplein. De Stopera wordt verbouwd en daarmee zijn alle ondernemers een hoekje opgeschoven. Op zichzelf niet zo’n probleem, want als ze straks gewoon weer terug kunnen, is er geen vuiltje aan de lucht.

‘Maar daar wringt nu net de schoen,’ legt de 41-jarige Amsterdams ondernemer Crispijn Geus Tromp uit. ‘Je begint als ondernemer op het plein op de kleinste plek, in ons geval bij de Episode. Langzaam maar zeker hebben we onze vaste plek aan de Zwanenburgwal gekregen, met de mogelijkheid tot een of twee plekken daarnaast die we erbij konden huren, als de andere marktlui niet kwamen. Nu dreigt die mooie diepe plek, als we straks na de verbouwing weer terug moeten, veel kleiner te worden!’

SCHULD

De verbouwing van de Stopera is volgens Rozemarijn dé stok om ondernemers mee te slaan: ‘Er is letterlijk gezegd: ‘We gaan het plein nu aanpakken, we willen het kleiner, want er is veel leegstand. Ze schoven ons van alles in de schoenen: dat het er verloederd uitziet, dat er graffiti gespoten wordt, dat het vies is, dat er ratten lopen. Dat wás allemaal ook wel zo, maar het is de gemeente zelf die dertig jaar lang niets heeft gedaan!’, vertelt Rozemarijn verontwaardigd. ‘Terwijl wij al jarenlang schoonmaakkosten betalen voor onderhoud en hygiëne. We krijgen de schuld van allerlei dingen die de gemeente zelf nagelaten heeft…’

GELD IS DE DRIJFVEER

Uiteindelijk is geld de drijfveer, denkt Crispijn. ‘De begane grond onder de Stopera staat al jaren leeg. Dus dit is een perfect moment om ons op te ruimen, de boel schoon te vegen en deze A1 locatie duur te gaan verhuren aan vastgoed of een grote supermarkt of Burger King. Op zich maakt dat laatste niet zoveel uit, als wij onze plekken maar houden.’

ROL FNV

Beide ondernemers zijn goed te spreken over de rol van de FNV in de strijd om hun plekken te behouden. ‘De FNV heeft heel veel voor ons gedaan en doet heel veel voor ons', besluit Rozemarijn. ‘Na een traject met de ombudsman, attendeerde iemand ons op de FNV. Toen kwam Henk van der Schaft van FNV Zelfstandigen poolshoogte bij ons nemen. Er waren allerlei aanbevelingen gedaan door de ombudsman, waarop de gemeente beloofde die over te nemen. Uiteindelijk resulteerde dat in dat we opnieuw inspraak hadden, maar niet in een verandering van de situatie. We konden gewoon weer van vooraf aan beginnen, een beproefde techniek van de gemeente. Uitputten, dan geven ze vanzelf een keer op, dachten ze waarschijnlijk…’

RECHTSZAKEN

‘Vervolgens zijn er verschillende rechtszaken geweest. Over het kleiner worden van de plekken, over het opdoeken van de plekken bij de kerk. Er zijn heel veel marktkooplui lid van de FNV geworden en dat gaf jullie bestuurder Henk ook body om zich ermee te bemoeien en een vuist richting de gemeente te maken. Er volgden verschillende bezwaarschriften en kort geding-achtige dingen. Henk heeft zich erin vastgebeten, want heel veel gaat hier niet netjes. Henk is gelukkig goed juridisch onderlegd.’

‘Nu speelt bijvoorbeeld dat de gemeente van onze markt een themamarkt wil maken, zodat ze zeggenschap krijgen over wie wat mag verkopen. Geen toeristische spullen meer bijvoorbeeld. Ze willen gewoon meer controle, minder kramen, alles strakker en netter. Juist dat wat het plein zo leuk maakt, moet weg. In mijn ogen alleen maar vanwege de triple A-locatie die het Waterlooplein is… Nu hebben ze het dus weer op toeristische spullen gemunt, maar straks zijn het weer fietsen, die ze ook niet fijn vinden. Onze vrijheden worden steeds meer ingeperkt… En waarom wilden we ook alweer marktondernemer worden? Om vrij te zijn, zelf je eigen ding te doen en niet een baas te hoeven gehoorzamen.’

'CRISPIJN EN ROZEMARIJN OP HET WATERLOOPLEIN'

‘We hebben een VOF, die ‘Crispijn & Rozemarijn op het Waterlooplein’ heet,' vertelt Rozemarijn. 'Met een vaste plek waar we vier dagen per week staan. Vaak pakken we daar dan nog een of twee extra plekken bij van buurmannen die er niet zijn. Er zijn er nu twee permanent niet, die zijn met vakantie deze twee verbouwingsjaren. Daar hebben we mazzel mee, want van maar één plek komen we niet rond. En juist daar zijn we ook bang voor op de nieuwe markt: dat we straks echt maar één plek hebben en niet kunnen uitbreiden naar buren die er soms niet zijn. Dan redden we het financieel niet. Daar zijn we echt bang voor, het is altijd hopen dat mensen er niet zijn zodat je extra ruimte hebt. Met één plek gaan we failliet. De gemeente heeft ons ook nooit een volledig huurcontract gegeven voor de meters die we al elf jaar huren, terwijl ze dat eigenlijk wel wettelijk verplicht waren.’

HENK VAN DER SCHAFT, BESTUURDER ZZP OVER DE WATERLOOPLEIN GEBEURTENISSEN

'Crispijn en Rozemarijn zijn echte voorbeelden van de marktkooplieden van het Waterlooplein. Vrijheid, gedrevenheid, sociaal, bewogen en ondernemers. De markt op het Waterlooplein is niet alleen historisch en cultureel belangrijk voor de stad Amsterdam, maar het is ook de bron van inkomen voor de marktkooplieden. Ik mis in de besluitvorming bij de gemeente Amsterdam de waardering voor deze belangrijke groep zelfstandigen. Ze mogen hun zegje doen, maar er wordt vooral over hen beslist. Een wethouder of (deelraad) gemeenteraadslid zie je zelden of nooit in gesprek met de marktkooplieden van het Waterlooplein, terwijl ze nota bene er op uit kijken. Dan krijg je besluitvorming vanachter het bureau, in plaats van tussen en met de mensen die het aangaat. Zoals het onbegrijpelijke verbod om toeristische producten te mogen verkopen, waaronder producten met de symbolen van de stad Amsterdam. De Waterloopleinmarkt is er voor iedereen, voor de Amsterdammers, de dagjesmensen en de echte toeristen.'

'De marktkooplieden van het Waterlooplein laten zich niet kisten. Samen met de FNV wordt nu gestreden voor het behoud van de Waterloopleinmarkt, zoals deze al 135 jaar bestaat en waar de marktkooplieden in vrijheid zelf mogen bepalen wat er te koop wordt aangeboden. Afhankelijk van de markt en niet afhankelijk van een wisselend gemeentebestuur!'

Deel deze pagina