COLUMN

WILT U AFRONDEN

De korte zin, die de titel van deze column vormt, wordt gebruikelijk zonder vraagteken uitgesproken omdat hij nooit als vraag maar als gebod wordt gebezigd. De bedoeling is dat de spreker zijn mond houdt omdat de tijd voorbij is daar de gelimiteerde perceptie van de gebieder deze de illusie biedt dat dat enkele feit leidend moet zijn. De non-vraag komt zowel parlementair als buitenparlementair voor zoals bijvoorbeeld ook doch niet uitsluitend in audiovisuele media.

De regels prevaleren, het gaat al lang niet meer om de inhoud. Want, de positie van de legalistischen is in geding als de inhoud de agenda zou bepalen. Het is in het verleden vaker gezien.

Om een tekst of een verhandeling of een inbreng of wat dies meer zij te kunnen beoordelen, moet deze eerst verstaan worden en dat vergt het een en ander. Als dat echter ontbreekt, wordt de oekaze uitgevaardigd dat er afgerond moet worden. Het wordt nogal ongemakkelijk om dan niet te gebieden om af te ronden.

'Wilt u afronden', betekent: 'We willen het er niet over hebben' en 'we willen u er niet over horen. Waarom dat wordt gezegd, wordt niet gemeld. Er klinkt alleen 'We gaan over tot de orde van de dag', waaruit voortvloeit dat alleen de orde en niet de inhoud van de dag bepalend is. Niet zo gek derhalve dat steeds meer afsplitsingen optreden in het parlement en dat coalitiepartijen debatverzoeken van de gehele oppositie menen te kunnen afwijzen. 'Uw spreektijd is afgelopen', 'de agenda zit vol' en 'we moeten er uit voor de reclame', zijn variaties op hetzelfde eentonige thema.

Al dat inperken, afkappen, fractiediscipline en bestraffend zijn op de vorm, omdat de inhoud bang maakt, daar schieten we allemaal niets mee op. Zo komen we geen stap verder. De inhoud moet leidend zijn en de regels behoren daartoe dienend en ondersteunend te zijn en dus niet andersom. Het andersom vormt immers de gang naar de doodlopende weg.

Tom van Laar

Deel deze pagina