HET ZAL JE MAAR GEBEUREN

‘WE ZIJN NIET VOOR NIETS DE STRIJD AANGEGAAN’

Tekst Pien Heuts Beeld Winand Stut

Bijna tien jaar hield hij het vol. Met lood in zijn schoenen meldde hij zich elke dag, bij aanvang en na afloop van de dienst, bij de planner van het transportbedrijf. Het pesten en intimideren probeerde hij te trotseren. Tot de emmer overliep en hij volledig instortte. ’Het zit nog elke dag in mijn kop’, zegt Peter Nuijten (64). ‘Je voelt je zo machteloos als een collega het op je gemunt heeft. En niemand je steunt.’

Ringo loopt kwispelend om zijn baasje heen. De hond is de reden dat de beroepschauffeur nog naar buiten ging. ‘Ik schaamde me dood dat de hele buurt zag dat ik thuis zat. Aan de buitenkant zie je niet hoe slecht het met me gaat.’ In 2009 viel hij uit met een zware depressie en een burnout. Het raakt hem nog steeds als hij probeert uit te leggen hoe een collega-chauffeur die tot hoofdplanner was gepromoveerd, hem tot pispaal bombardeerde. ‘Hij kafferde me uit, gaf me vervelende ritten, intimideerde me ook fysiek en haalde het bloed onder mijn nagels vandaan.’

ANGSTCULTUUR

In 1989 ging hij aan de slag bij het transportbedrijf waarvoor hij vooral op Frankrijk, België en in Nederland reed. ‘Ik had het naar mijn zin, het was een goed bedrijf.’ ‘We hadden ook altijd leuke personeelsweekendjes’, vult echtgenote Cocky aan. Peter: ‘Ik dacht: hier blijf ik tot mijn pensioen.’ Het liep anders. ‘Die jofele collega die hoofdplanner werd, draaide 180 graden en terroriseerde de boel. Hij creëerde een angstcultuur. Ik was bang van hem. En dus een makkelijke prooi.’

Talloze keren kaartte hij het gedrag van de planner bij personeelszaken en de directie aan. Er werd niets mee gedaan. ‘Peter moest zich maar aanpassen.’ Hij wijst op een kast in de aanbouw. ‘Daar staan bananendozen vól correspondentie. Ik heb altijd alles bewaard.’ Op een zomerse dag nu ruim tien jaar geleden stortte Peter in. De planner had hem die dag een ‘verkeerde’ planning gegeven waardoor hij bij alle adressen in Nederland te vroeg aankwam en nog niet kon laden. ‘Ik heb toch alles, zonder pauze, afgewerkt. Toen ik ’s avonds op het bedrijf kwam, werd ik weer zó uitgescholden. Neus tegen neus. Dat was de druppel.’

PSYCHISCH WRAK

De huisarts constateerde een burn-out en een depressie. Cocky: ‘Hij was psychisch een wrak. Had al die jaren alles opgekropt.’ Nadat Peter ziek was uitgevallen, begon een andere strijd. Tegen de bedrijfsarts, die hem na een paar weken weer aan het werk wilde sturen. Tegen UWV, dat hem pas na verschillende rechtszaken volledig arbeidsongeschikt achtte. En tegen zijn werkgever. ‘Zonder het Bureau Beroepsziekten FNV (BBZ) was ik deze strijd nooit aangegaan.’

VLEK OP ZIEL

In hoger beroep stelde de rechter het bedrijf aansprakelijk voor de burn-out en depressie van Peter Nuijten. De psychiater die het Hof als onafhankelijk deskundige had ingeschakeld, oordeelde dat Peters aandoening uitsluitend is veroorzaakt door het pesten en de intimidatie, waaraan de werkgever te weinig had gedaan.

‘We zijn blij met deze uitspaak’, zegt Govert Jan Knotter van Wout van Veen Advocaten, die namens BBZ de procedure voerde. ‘Zeker met pesten is het ingewikkeld aan te tonen dat het psychische letsel werkgerelateerd is. De drempel voor aansprakelijkstelling is heel hoog. Onze cliënt heeft nu een schadevergoeding gekregen. Maar er zit wel een zwarte vlek op zijn ziel. Pestgedrag op de werkvloer komt zo veel voor en heeft zo’n impact. Werkgevers moeten zich daar veel meer bewust van zijn.’

Peter Nuijten hoopt nu weer vooruit te kunnen gaan kijken. ‘Deze uitspraak doet mijn rechtvaardigheidsgevoel goed. We zijn niet voor niets de strijd aangegaan.’

HULP BIJ BEROEPSZIEKTEN

Ben jij ziek geworden door je werk? Wij helpen leden van de FNV en FNV Horecabond bij het terugvragen van de schade bij jouw werkgever. Meer weten? Kijk op www.fnv.nl/bbz

Deel deze pagina